Текст песни
Әнием, бүген безнең тормышыбызның иң якты көне.
Рәзилә, синең җитмеш яшең белән, безнең кадерле кешебез!
Рәзилә, бие, бу күңел бәйрәме,
Гүзәл ритмда хыялга ашык.
Җитмеш ел — ул йолдызлы таң,
Синең кебек якты дөньяда юк.
Безнең ярдәм, безнең мәңгелек идеал,
Син — иң мөһим, иң кыйммәтле финал!
Кара, бу бәйрәм сәгатендә ничә кеше,
Җылы сүзләр белән йөрәкне җылыта.
Барысы да синең көнеңне, уңышыңны уртаклашты,
Елмаю, мәхәббәт һәм көлү бүләк итә.
Янәшәдә Әхмәт — ярты гасыр бергә юлда,
Бу союздан да зуррак байлыкны таба алмыйбыз.
Рөстәм дә монда, сиңа терәк һәм яктылык,
Без барыбыз да бүген синең назга сусадык.
Кунаклар белән бәйләнешләр, тарих җепләре,
Бүгенге көн бәясе — безнең иң зур бүләгебез.
Рәзилә, бие, бу күңел бәйрәме,
Гүзәл ритмда хыялга ашык.
Җитмеш ел — ул йолдызлы таң,
Синең кебек якты дөньяда юк.
Безнең ярдәм, безнең мәңгелек идеал,
Син — иң мөһим, иң кыйммәтле финал!
Айдар еракта, ләкин йөрәге белән синең янәшә,
Бу очрашуны ул диңгез кебек көтә-көтә.
Борчылма, балам, дисең, юллар якынлаша,
Тик тизрәк өенә кайтыр юлын табарга гына.
Оныклар бүген бәйрәмне ямьләп биеп йөриләр,
Аларның шатлыгында синең нурлар чагыла.
Син калдырган гадәтләр — безнең тормыш нигезе,
Синнән башка безне юллар кая алып бара?
Һәр кунак монда — синең гомереңнең бер өлеше,
Йөрәгеңдә безнең өчен мәңгелек яктылык.
Безнең мәхәббәтне гади сүзләр белән әйтеп булмый,
Синең күзләреңдә без рәхмәт ялкынын күрәбез.
Син — безнең оазис, син — иң назлы һәм көчле,
Синең белән тормыш безгә шундый бәхетле!
Рәзилә, бие, бу күңел бәйрәме,
Гүзәл ритмда хыялга ашык!
Җитмеш ел — ул йолдызлы таң,
Синең кебек якты дөньяда юк!
Безнең ярдәм, безнең мәңгелек идеал,
Син — иң мөһим, безнең кыйммәтле финал!
Бу ритм, бу шатлык һич тынмасын,
Безнең мәхәббәт сине гел чолгап алган.
Син — безнең бөтен нәрсәбез, кадерле Рәзилә.
Создать песню в Telegram →